Η προωθούμενη ρύθμιση του υπουργείο Εργασίας για την επιτάχυνση των διαδικασιών που θα αλλάζουν τον τρόπο απονομής τους των επικουρικών συντάξεων, εξ αιτίας των καθυστερήσεων, που φτάνουν ακόμη και τα 3–5 χρόνια, παρουσιάζεται ως λύση επιτάχυνσης, όμως στην ουσία αντιμετωπίζει μόνο τη διαδικασία και όχι τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος.
Η επιλογή να απονέμεται η επικουρική από τον τελευταίο φορέα απλοποιεί μεν τη γραφειοκρατία, αλλά δεν απαντά στο κρίσιμο ζήτημα της χρόνιας υποστελέχωσης των υπηρεσιών. Χωρίς μαζικές προσλήψεις και ουσιαστική ενίσχυση του προσωπικού, καμία «fast-track» διαδικασία δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά.
Την ίδια στιγμή, αποσιωπάται ότι οι επικουρικές συντάξεις παραμένουν χαμηλές λόγω του τρόπου υπολογισμού που επιβλήθηκε τα προηγούμενα χρόνια, ενώ αντίστοιχα μειωμένο παραμένει και το εφάπαξ. Η συζήτηση για ταχύτητα απονομής δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το ύψος των παροχών. Οι συνταξιούχοι δεν περιμένουν μόνο πιο γρήγορα, αλλά και αξιοπρεπείς συντάξεις.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η κυβερνητική πολιτική στην κοινωνική ασφάλιση μετατοπίζεται σταθερά προς την ενίσχυση του ιδιωτικού πυλώνα. Η προώθηση επαγγελματικών ταμείων και κεφαλαιοποιητικών συστημάτων, εμφανίζεται ως λύση βιωσιμότητας, στην πράξη όμως μεταφέρει το βάρος από το δημόσιο στους ασφαλισμένους. Πρόκειται για μια επιλογή που υπονομεύει τον καθολικό και αναδιανεμητικό χαρακτήρα του συστήματος.
Η πραγματική λύση προϋποθέτει:
- Ενίσχυση του e-ΕΦΚΑ με μόνιμο προσωπικό και σύγχρονες υποδομές.
- Ουσιαστικές αυξήσεις στις επικουρικές συντάξεις.
- Αλλαγή του τρόπου υπολογισμού τόσο της επικουρικής όσο και του εφάπαξ, ώστε να αντανακλούν τις πραγματικές εισφορές των εργαζομένων.
- Κατάργηση των μνημονιακών νόμων που οδήγησαν σε δραστικές περικοπές.
Χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις, η νέα ρύθμιση κινδυνεύει να αποτελέσει ακόμη μια αποσπασματική λύση, που δεν αντιμετωπίζει την ουσία του προβλήματος ούτε αποκαθιστά τις απώλειες των συνταξιούχων.