Τα πρόσφατα δημοσιεύματα και οι κυβερνητικές διαρροές για το νέο πακέτο παρεμβάσεων στους συνταξιούχους επιχειρούν να δημιουργήσουν μια εικόνα ουσιαστικής στήριξης. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για αποσπασματικά μέτρα, με καθυστερημένη εφαρμογή και περιορισμένο αντίκτυπο στο εισόδημα της μεγάλης πλειονότητας των συνταξιούχων.
Η καταβολή εφάπαξ ενίσχυσης, έστω και αυξημένης, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη διαρκή απώλεια αγοραστικής δύναμης που βιώνουν οι συνταξιούχοι λόγω της ακρίβειας. Τα 300 ευρώ εξανεμίζονται σε βασικές ανάγκες και δεν αποτελούν ουσιαστική λύση.
Παράλληλα, οι προβλεπόμενες αυξήσεις της τάξης του 2,5% – 2,7% υπολείπονται σημαντικά της πραγματικής αύξησης του κόστους ζωής. Οι συνταξιούχοι καλούνται ουσιαστικά να «πανηγυρίσουν» αυξήσεις που δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές ανατιμήσεις σε ενέργεια, τρόφιμα και υπηρεσίες.
Ιδιαίτερα προβληματική είναι και η χρονική μετάθεση κρίσιμων παρεμβάσεων, όπως η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, η οποία μεταφέρεται για το 2027. Χιλιάδες συνταξιούχοι συνεχίζουν να στερούνται πραγματικές αυξήσεις σήμερα, λόγω ενός μηχανισμού που διατηρεί ανισότητες και αδικίες.
Την ίδια στιγμή, η καταβολή αναδρομικών εξελίσσεται με αργούς ρυθμούς και αφορά περιορισμένες κατηγορίες, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι παραμένουν σε δικαστική ομηρία για διεκδικήσεις που εκκρεμούν εδώ και χρόνια.
Τα αιτήματα των συνταξιούχων είναι σαφή και δίκαια:
1. Πραγματικές αυξήσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις που να ανταποκρίνονται στον πληθωρισμό και στο κόστος ζωής.
2. Άμεση και οριστική κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, χωρίς νέες καθυστερήσεις.
3. Καθολική και ταχεία απόδοση των αναδρομικών σε όλους τους δικαιούχους, χωρίς εξαιρέσεις και δικαστικές ταλαιπωρίες.
4. Μόνιμα μέτρα ενίσχυσης του εισοδήματος και όχι περιστασιακά επιδόματα.
5. Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης ως στοιχειώδη πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης και άμεση καταβολή του 50% της σύνταξης, για όλους τους συνταξιούχους, τον Ιούλιο.
Οι συνταξιούχοι αγωνίζονται για αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και ουσιαστική στήριξη μετά από δεκαετίες εργασίας και εισφορών.
Η κυβέρνηση νομίζει ότι, με την πολιτική των επικοινωνιακών εξαγγελιών, θα «χρυσώσει» το χάπι στους συνταξιούχους.