Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Ε.Τ» αυξήσεις από 41 έως 90 ευρώ τον μήνα θα δουν το 2026 οι ασφαλισμένοι του ιδιωτικού τομέα με υψηλές αποδοχές και 36-40 έτη ασφάλισης. Το όφελος προκύπτει από τα αυξημένα ποσοστά αναπλήρωσης, που μετά τα 36 έτη ενισχύονται σημαντικά (έως 2,55% ανά έτος), οδηγώντας σε υψηλότερες συντάξεις.
Για παράδειγμα, ασφαλισμένος με 39 έτη μπορεί να κερδίσει έως 90 ευρώ τον μήνα αν παραμείνει έως τα 40 έτη, ενώ αντίστοιχα μικρότερα κέρδη (π.χ. 41 ευρώ) προκύπτουν από τα 35 στα 36 έτη.
Ωστόσο, μετά τα 40 έτη η αύξηση πέφτει στο 0,5% ετησίως, καθιστώντας ασύμφορη την παραμονή στην εργασία, καθώς το όφελος είναι πολύ περιορισμένο.
Δημόσιο: Αυξήσεις έως 65 ευρώ
Στο Δημόσιο, οι αυξήσεις φτάνουν έως 65 ευρώ, ανάλογα με τον χρόνο υποβολής αίτησης μέσα στο 2026. Ακόμη και λίγοι μήνες επιπλέον ασφάλισης αυξάνουν τη σύνταξη λόγω υψηλότερου ποσοστού αναπλήρωσης.
Τρία «κλειδιά» για μεγαλύτερη σύνταξη:
1. Αναπροσαρμογή μισθών με βάση τον πληθωρισμό (2,6% για το 2025).
2. Συμπλήρωση περισσότερων ετών ασφάλισης.
3. Επιλογή πλήρους αντί μειωμένης σύνταξης (η μειωμένη χάνει έως 30% της εθνικής σύνταξης).
Επικουρικές συντάξεις
Κυμαίνονται από 160 έως 401 ευρώ και υπολογίζονται με μικτό σύστημα (ποσοστό αναπλήρωσης έως το 2014 και εισφορές μετά το 2015). Η ηλικία εξόδου επηρεάζει σημαντικά το ποσό, με μεγαλύτερες ηλικίες να ευνοούνται.
Κερδισμένοι είναι όσοι έχουν υψηλές αποδοχές και 37-40 έτη ασφάλισης. Αντίθετα, όσοι παραμένουν στην εργασία μετά τη 40ετία έχουν ελάχιστο όφελος, λόγω της σημαντικής μείωσης του ρυθμού αύξησης των συντάξεων.
Σχόλιο της σελίδας «Τα ΝΕΑ των ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ»
Οι εξαγγελίες για αυξήσεις στις συντάξεις το 2026, της τάξης των 41 έως 90 ευρώ για μια μερίδα ασφαλισμένων και έως 65 ευρώ στο Δημόσιο, δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα: πρόκειται για αυξήσεις-ψίχουλα, που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των συνταξιούχων και στο αυξημένο κόστος ζωής.
Οι λεγόμενες «βελτιώσεις» βασίζονται στην παραμονή των εργαζομένων για περισσότερα χρόνια στην εργασία, φτάνοντας έως και τα 40 έτη ασφάλισης, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια ελαφρώς καλύτερη σύνταξη. Ακόμη κι έτσι, μετά τη 40ετία, τα όποια οφέλη σχεδόν εξαφανίζονται, αποδεικνύοντας τα όρια και τις αδικίες του ισχύοντος συστήματος.
Την ίδια στιγμή, οι επικουρικές συντάξεις παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, ενώ η συνολική εικόνα του ασφαλιστικού συνεχίζει να επιβαρύνεται από τις ρυθμίσεις των αντιασφαλιστικών μνημονιακών νόμων, που μείωσαν παροχές και αύξησαν τα όρια ηλικίας.
Η συζήτηση, επομένως, δεν μπορεί να εξαντλείται σε μικρές αυξήσεις. Το ζητούμενο είναι ουσιαστικές αυξήσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, επαναφορά δικαιωμάτων και κατάργηση του αντιασφαλιστικού πλαισίου που διαμορφώθηκε τα προηγούμενα χρόνια.
Παράλληλα, αναδεικνύεται ως κεντρικό αίτημα η μείωση των χρόνων εργασίας και των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ώστε η σύνταξη να αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα και όχι αποτέλεσμα παρατεταμένης και εξαντλητικής εργασίας.