Η κυβέρνηση της ΝΔ και όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις των τελευταίων 15 ετών έχουν εξαφανίσει τις βασικές κατακτήσεις των συνταξιούχων, οδηγήσαν σε βαθιές κοινωνικές αδικίες και υπονομεύσαν την αξιοπρεπή διαβίωση των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των μικρών ελεύθερων επαγγελματιών.
Με τον Ν. 4093/2012 καταργήθηκαν από 1-1-2013 οριστικά τα τρία ετήσια Δώρα-Επιδόματα (13η – 14η σύνταξη και επίδομα αδείας) για όλους τους συνταξιούχους, με συνολική απώλεια περίπου 800€ ετησίως. Προηγουμένως, η 13η και 14η σύνταξη είχαν ήδη περιοριστεί με τον Ν. 3847/2010.
Αντίστοιχα, με το ίδιο νομοθέτημα καταργήθηκαν και τα Δώρα των δημοσίων υπαλλήλων που είχαν περιοριστεί με τον Ν. 3845/2010.
Η δραστική μείωση των Δώρων με το α’ μνημόνιο είχε κριθεί συνταγματική στην υπ’ αριθ. 668/2012 απόφαση του ΣτΕ, αλλά αυτή η κρίση ουδέποτε επανήλθε για να επαναφέρει τα δικαιώματα που είχαν αφαιρεθεί.
Μετεγενέστερες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ (π.χ. 1890/2019, 1439/2020) αντιστρέφουν σημαντικά σημεία των προηγούμενων αποφάσεων, ανοίγοντας δρόμο σε διάφορες περικοπές.
Το πρόσκαιρο μέτρο επανένταξης μιας «κουτσουρεμένης» 13ης σύνταξης με το άρθρο 120 του Ν. 4611/2019 ακυρώθηκε με τον Ν. 4670/2020, επαναφέροντας την οριστική απουσία Δώρων.
Σήμερα, οι συνταξιούχοι αντιμετωπίζουν τουλάχιστον δέκα μνημονιακούς «κόφτες» εισοδήματος που πλήττουν δομικά το εισόδημά τους:
Διαρκείς περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων, εφάπαξ, συντάξεων χηρείας και αναπηρίας — εφαρμογή νόμων Κατρούγκαλου-Βρούτση.
Φορολογικό βάρος που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα των χαμηλών εισοδημάτων — χωρίς προσαρμογή του αφορολόγητου στις ανάγκες και τον πληθωρισμό.
«Πάγωμα» προσωπικής διαφοράς και ψαλιδισμένες αυξήσεις, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους να έχουν χάσει πραγματικό εισόδημα.
Διπλή φορολόγηση μέσω της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), με το εισόδημά τους να επιβαρύνεται διπλά και μεγάλα ποσά να παραμένουν «παρκαρισμένα» υπέρ του ΕΦΚΑ.
Αυξήσεις σύνταξης που υπολείπονται τον πληθωρισμό, με συνέπεια απώλεια αγοραστικής δύναμης.
«Παγωμένες» επικουρικές συντάξεις λόγω ρήτρας μηδενικού ελλείμματος — ενώ ο τομέας εμφανίζει πλεονάσματα, δεν επιτρέπεται η αύξηση.
Καθυστερήσεις στην απονομή συντάξεων, στερώντας αναδρομικά και αναλογικές αυξήσεις.
Αυξημένη εισφορά υγείας (6%) που επιβαρύνει ακόμα και συντάξεις χηρείας.
Έλλειψη κατώτατου επιπέδου σύνταξης, με αποτέλεσμα πολλές συντάξεις να κυμαίνονται ακόμα και κάτω από τα 400 €.
Αδικίες μεταξύ «παλαιών» και «νέων» συνταξιούχων στη σύνταξη χηρείας, παρά τις νομοθετικές βελτιώσεις που θεσπίστηκαν (π.χ. Ν. 4999/2017), εξαιτίας μεταγενέστερων ερμηνειών και κριτηρίων.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι τυχαία — είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που αντιμετωπίζουν τους συνταξιούχους ως «δαπανηρό βάρος» και όχι ως κοινωνικό κεφάλαιο. Οι συνέπειες είναι βαθιές: φτώχεια, αποκλεισμός, υποβάθμιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Διεκδικούμε τώρα:
1.Άμεση επαναφορά των Δώρων (13η-14η σύνταξη + επίδομα αδείας) με πλήρη αντιστοίχιση στις ανάγκες του πληθωρισμού και του κόστους ζωής.
2.Αύξηση του αφορόγητου, άμεσα στις 12.000 ευρώ, με προοπτική την περιτέρω προσαρμογή του με βάση τις σύγχρονες ανάγκες.
3.Κατάργηση της ΕΑΣ.
4.Επικαιροποίηση των συντάξεων χηρείας για όλους, χωρίς αδικίες μεταξύ «παλαιών» και «νέων».
5.Αμεση εφαρμογή αυξήσεων στις επικουρικές συντάξεις.
6.Καθιέρωση κατώτατης σύνταξης που να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση.
Οι συνταξιούχοι δεν μπορούν να περιμένουν άλλο — είναι χρέος όλων μας να προασπίσουμε ό,τι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις του κοινωνικού κράτους και να απαιτήσουμε την επαναφορά των βασικών κοινωνικών κατακτήσεων που έχουν απωλεστεί από τις αντιλαϊκές-νεοφιλεύθερες πολιτικές και τα μνημόνια. εκείνα που η νομοθεσία και το Σύνταγμα επιβάλλουν.
Η αξιοπρέπεια δεν παζαρεύεται. Αγωνιζόμαστε για κοινωνική δικαιοσύνη, σήμερα!