Παρά τις μνημονιακές αλλαγές του 2015, περίπου 25.000–30.000 ασφαλισμένοι διατηρούν και το 2026 δικαίωμα συνταξιοδότησης πριν τα 62, ακόμη και έως 7 χρόνια νωρίτερα. Πρόκειται κυρίως για ασφαλισμένους πριν το 1993 που έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα με μεταβατικά όρια ηλικίας.
Οι βασικές κατηγορίες:
-
Μητέρες με ανήλικα στο ΙΚΑ, σε ΔΕΚΟ–τράπεζες και στο Δημόσιο, με θεμελίωση το 2010–2012 και συμπλήρωση κρίσιμων ηλικιών έως το 2018 (έξοδος από 58,5 έως 61).
-
Γονείς στο Δημόσιο με 25ετία το 2011–2012 και ηλικιακά όρια έως το 2018 (πλήρης σύνταξη πριν τα 62).
-
Τρίτεκνοι δημόσιοι υπάλληλοι με ασφάλιση το 2011–2012, που μπορούν να αποχωρήσουν ακόμη και πριν τα 60.
-
Εργαζόμενοι στα βαρέα και ανθυγιεινά, με δυνατότητα εξόδου από τα 55 ή τα 60, υπό προϋποθέσεις.
Τα μεταβατικά όρια αυξάνονται σταδιακά (κατά 6 μήνες), αλλά παραμένουν χαμηλότερα από το γενικό όριο. Όσοι συμπληρώνουν τα ηλικιακά όρια μετά το 2019 οδηγούνται υποχρεωτικά στα 62.
Τι θα ισχύσει στα όρια ηλικίας
Δεν προβλέπεται καμία αύξηση ορίων ηλικίας εντός του 2026. Η σύνδεση με το προσδόκιμο ζωής μετατίθεται για το 2029 και τυχόν αλλαγές θα ισχύσουν από το 2030. Όσοι έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα έως 31/12/2022 μπορούν να το ασκήσουν οποτεδήποτε στο μέλλον.
Παρ’ όλα αυτά, ο ΟΟΣΑ στην πρόσφατη έκθεσή του για το ασφαλιστικό, ήταν σαφής: η αύξηση των ορίων ηλικίας είναι αναπόφευκτη. Η Ελλάδα κατατάσσεται ήδη στις πιο «γερασμένες» χώρες του Οργανισμού και εκτιμάται ότι μέσα στα επόμενα χρόνια θα βρεθεί δεύτερη μετά την Ιταλία. Η αναλογία ατόμων άνω των 65 ετών προς τον πληθυσμό εργάσιμης ηλικίας αναμένεται να εκτοξευθεί στο 70 προς 100, από 39 προς 100 σήμερα.
Στο ίδιο πλαίσιο, η πρόβλεψη του ΟΟΣΑ είναι ότι το όριο των 62 ετών για σύνταξη με 40 χρόνια ασφάλισης θα αυξηθεί στα 66 έτη έως το 2050. Το πάγωμα έως το 2029 ευνοεί κυρίως τους σημερινούς 57άρηδες και 58άρηδες, οι οποίοι έως το 2030 θα έχουν συμπληρώσει το 62ο έτος της ηλικίας τους και, εφόσον διαθέτουν 40 χρόνια ασφάλισης, θα έχουν θεμελιώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης χωρίς να επηρεαστούν από μελλοντικές αυξήσεις. Αντίθετα, πιο «επίφοβη» κατηγορία θεωρούνται οι σημερινοί 50άρηδες και 55άρηδες , καθώς δεν θα έχουν φτάσει τα 62 έως το 2030 και είναι πιθανό να εγκλωβιστούν σε μία ή και δύο αυξήσεις ορίων ηλικίας, οδηγούμενοι ακόμη και στα 68-69 ή στα 64 με 40ετία.
Βέβαια τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο και μοιραίο. Αναπόφευκτο και μοιραίο είναι αν αφήσουμε τα πράγματα όπως έχουν και δεν αγωνιστούμε για την ανατροπή των αντιλαϊκών και αντικοινωνικών νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Αν δεν μειωθούν δραστικά οι μέρες και ώρες εργασίας, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και τα χρόνια εργασίας.
Σήμερα αντικειμενικά μπορούν να γίνουν όλα αυτά, αφού με την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής και την μαζική ένταξη στη διαδικασία της παραγωγής και των υπηρεσιών των νέων τεχνολογιών, της ρομποτικής και της τεχνικής νοημοσύνης, που έχει ως αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας.
Από την παραγόμενη υπεραξία πρέπει να έχουν μερίδιο οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, οι παραγωγή δηλ. αυτού του πλούτου!